అది జరిగిన రెండు రోజులకి సుధాకర్ ఊరికి వొచ్చాను అని జయకి కాల్ చేయడంతో వెంటనే శృతికి ఫోన్ చేసిన జయ ఒసేయ్ మీ అత్తను రెడీగా ఉండమనవే నా కొడుకు వొస్తున్నాడు అంది. ఎందుకే అంది శృతి. ఎందుకంటావేంటే మీ అత్త కోసం అక్కడ మా బాబాయ్ ఎదురుచూస్తున్నాడే అంది జయ. ఛీ.. సిగ్గులేని దానా అంది శృతి. పోవే పెద్ద చెప్తున్నావ్ నీకు ఉందానే సొంత కూతురి ముందే దెంగులాడావు అప్పుడు ఏమైందే నీ సిగ్గు అంది జయ. అవన్నీ ఎందుకు కానీ విషయం ఏంటో చెప్పు అంది శృతి. ఏమి లేదే మా బాబాయ్ ఊరికి వొచ్చాడంట మీ అత్తని పంపిస్తే కొన్ని రోజులు ఎంజాయ్ చేస్తది అంది జయ. అమ్మో నేను అవన్నీ చెప్పలేను కానీ ఇదిగో ఫోన్ ఇస్తున్నా నువ్వే చెప్పుకో అంది శృతి. అవతలి నుంచి జయ చెప్తున్నా మాటలు వింటున్న మంగమ్మ మొహం సిగ్గు, మొహమాటం అన్ని కలబోసి చెప్పలేని భావంతో మెలికలు తిరిగిపోతూ వొద్దులేవే అంది మంగమ్మ. అవతల నుంచి జయ ఎదో చెప్పడంతో కాదనలేక ఒప్పుకుంది మంగమ్మ. అత్తమ్మా బట్టలు సర్థనా అంది శృతి. అవునన్నట్టు తల ఊపింది. శృతి సిగ్గుపడుతూ లోపలికి వెళ్ళింది. సందీప్ కాలేజీ నుంచి రాగానే కన్నా నువ్ కార్ తీసుకుని శృతి అంటీ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళి మంగమ్మ ఆంటీని ఎక్కించుకొని ఊర్లో తాతయ్య దగ్గర వొదిలేసి రావాలి అంది జయ. సరే అమ్మా ఆంటీని వొదిలేసి రాత్రి సావిత్రి అత్తయ్య ఇంట్లో వుండి మార్నింగ్ వొస్తాను అన్నాడు సందీప్. నీ ఇష్టం రా.., ఏంటి అబ్బాయి గారికి అత్తయ్య మీదకి గాలి మల్లినట్టుంది అంది జయ. హ.. చాలా రోజులైంది కదా …
