స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
174
వీధి గుమ్మం మెట్టు మీద రాగిణి ఒక్కర్తే కూర్చునేసరికి, తింగరి నా కొడుకుని… నేను తన వెనకాల ఎవరు కూర్చున్నారో కూడా చూడలేదు. పుసుక్కున వాగేశా. దాని వెనకాలే, గేటు లోపల, రేపటి పూజకి, అమ్మా-శంకరత్త ఇద్దరూ కూర్చుని పూల దండలు కడుతూ ఉన్నారు. ఆ విషయం రాగిణికి తెలుసు. అది నోరు తెరిచేలోపలే నేను పెంట చేసేశా కదా?
అమ్మ కళ్లల్లో కోపం చూస్తూనే, వేటకి బయలు దేరిన పులిని చూసి పరిగెత్తిన జింక పిల్లలా రాగిణి అక్కడ నుంచి లేచి అక్కడ నుంచి పరిగెత్తుకుంటూ ఎటో పారిపోయింది. నా నోటి దూల ఎంత పని చేసిందిరా? అని నన్ను నేను బూతులు తిట్టుకుంటూనే ఉన్నా. రాగిణికి పారిపోవడానికి అవకాశం ఇచ్చిన భగవంతుడు, నాకా ఆదృష్టం ఇవ్వలేదు. పరిగెత్తడానికి లేవబోతున్న నా చెయ్యి పట్టుకుని, అమ్మ “కన్నలూ.. ఆగు” అంటూ నన్ను తన ముందుకు లాక్కుంది.
అమ్మ నన్ను అలా ఆపేసరికి, లేచి తల దించుకుని,అమ్మ ముందర నుంచున్నా. ఇక్కడే నా అదృష్టం మళ్లీ నా మీద దయ చూపింది. రాగిణి అలా పరిగెత్తడం చూసి, ఏం జరిగిందో? అని గుర్రాల మీద అటూ ఇటూ స్వారీ చేస్తున్న స్వాతీ-లచ్చీ వాటి మీద నుంచి దిగి నా దగ్గరకి పరిగెత్తుకొచ్చారు. ఇద్దరూ వచ్చి నాకు చెరో పక్కనా నుంచుంటే, ఆడపిల్లల ముందర దెంగులాట టాపిక్ ఎత్తడానికి అమ్మ తటపటాయించి, టాపిక్ మారుస్తూ, “పోయి నాకు మంచి నీళ్లు తీసుకురారా” అంది.
వెంటనే లచ్చి “నేను తెస్తాను అత్తయ్యా…” అంటూ అది మంచినీళ్లు తేవడానికి పరిగెత్తింది. అదలా పరిగెత్తగానే, అమ్మ క్షణం కూడా ఆగకుండా, “కన్నలూ… రాగిణితో ఏంటా మాటలు? అలా మాట్లాడచ్చా?” అని కోపంగా నన్ను అడిగింది. నాకు ఆ మాత్రం ఛాన్స్ చాలు కదా? నా బుర్రలో అమ్మని బుట్టలో పెట్టడానికి ఆల్రెడీ ఓ ప్లాన్ తయారయ్యిపోయింది.
అమ్మ నన్ను అలా ప్రశ్నించగానే, క్షణం కూడా లేట్ చెయ్యకుండా, కొంచెం కూడా తడబడకుండా, “నా తప్పేం లేదమ్మా.. 4 రోజుల క్రితం తనే నా దగ్గరకి వచ్చి, తిమ్మడు మావ అంటే ఇష్టం. తను నాకు కావాలీ అంది. మామ కూడా ఎన్నాళ్లు ఒంటరిగా ఉంటాడు? తను కూడా ఓ ఇంటి వాడైతే బావుంటుంది కదా? అని మావని ఒప్పించి వాళ్లిద్దరికీ లింక్ సెట్ చేసా. వాళ్లు బాగా ఎడ్వాన్స్ అయిపోయారు. శారీరికంగా ఒక్కటైపోయారు. రాగిణి అత్త ఈ గొడవలన్నీ అయ్యాక అందరికీ చెబుతానూ, నువ్వెవ్వరికీ చెప్పద్దూ అంది” అని మొత్తం తప్పు రాగిణి మీదకి తోసేసి ఎస్కేప్ అవ్వడానికి ట్రై చేశా.
నా పక్కనే ఇంకా స్వాతి ఉంది కదా? దానికి నేనేం వాగానో అర్థమయ్యి, అది కూడా ఇతోధికంగా నాకు మాట సాయం చేసింది. “కుసుమమ్మా.. …