స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
146
ఈలోపు లచ్చి కూడా రెడీ అయ్యి వచ్చింది. అది గ్రేయిష్ బ్లూ పంజాబీ డ్రెస్ వేసుకుని ముగ్గురికీ కొత్త మాస్కులు పట్టుకుని వచ్చింది. వాటిని చూస్తూనే నేను ఏడుపు మొహం వేసుకుంటే, దేవి, “మనం వెళ్లే చోటకి ఈ మాస్కులు అనవసరం. పదండి” అంటూ, తన కార్ కీస్ తీసుకుని వేగంగా కిందకి దిగింది. లచ్చీ, నేనూ ఇద్దరమూ ఒకళ్ల మొహాలు ఒకళ్లం అయోమయంతో చూసుకుని, తనతోపాటే మెట్లు దిగేసరికి, కార్ డోర్స్ ఓపెన్ చేసి, “శ్రీ నువ్వు ముందర కూర్చోరా… లచ్చీ ఇంటి డోర్ క్లోస్ చేసి, నువ్వు వెనకెక్కవే” అని ఆర్డర్ వేసి, పోయి డ్రైవింగ్ సీట్లో కూర్చుంది.
ఇద్దరమూ ఎక్కగానే కార్ స్టార్ట్ చేసి, దారి మధ్యలో ఓ హోటల్ దగ్గర కార్ ఆపి, నాకో 2000 నోట్ల బొత్తి ఇచ్చి, రాత్రికి కూడా ఓ ఆరుగురికి సరిపడేలా మాంఛి ఫుడ్ ప్యాక్ చేయించి తీసుకు రమ్మంది. నేను హోటల్లోకి ఫుడ్ ప్యాక్ చేయించి తీసుకొచ్చి డిక్కీలో పడేశా. అట్లానే ఇంకొంచెం దూరం వెళ్లాక, డబ్బులెన్ని మిగిలాయి అని అడిగింది. నేను ఓ అంకె చెప్పా. “పోయి, ఓ రెండు కేసులు చిల్డ్ బీర్లు తీసుకురా” అని ఓ వైన్ షాప్ ముందర ఆపింది. నేను వెళ్లి బీర్ల కేస్ అడిగా. షాప్ వాడు నన్ను పైకీ కిందకీ చూసి, “పిత్రేలకి లిక్కర్ అమ్మం” అని, నన్నుసింపుల్గా దెంగెయ్యమన్నాడు.
నేను ఏడ్చుకుంటూ వెనక్కి వచ్చి అదే మొత్తుకున్నా. లంకేశ్వరి నన్ను చూసి, “పిల్ల నా….” అంటూ నోట్లోంచి వస్తున్న తిట్లు మింగేసి, “లచ్చీ.. నువ్వు వెళ్లి తేవే” అని ఆర్డర్ వేసింది. అది నా దగ్గర పైసల్ తీసుకుని పోయి అది అడిగింది. దీనెమ్మ.. కార్లో కూర్చుని చూస్తున్నా కదా? అది అడిగిన తీరు చూస్తే, నేనే బీర్లు ఇచ్చేసేవాడిని. అఫ్కోర్స్ షాప్ నాది కాదు కనుక ఇవ్వలేదు. టిప్ కూడా ఇచ్చినట్టుంది. వాడు ఉచ్చలు పోసుకుంటూ రెండు పెద్ద కార్టన్లలో బాటిల్స్ మోసుకుంటూ వచ్చి డిక్కీలో పెట్టి వంగి వంగి దణ్ణాలు పెడుతూ వెళ్లిపోయాడు. ఇంక కారెక్కడా ఆపలేదు.
via ప్రగతీ నగర్, ఓ.ఆర్.ఆర్ దాకా వచ్చి, అది ఎక్కించకుండా, కిందనుంచే క్రాస్ చేసి, నర్సాపూర్ ఫారెస్ట్ వైపు స్పీడుగా డ్రైవ్ చేసింది. ఓ నలభై నిముషాల డ్రైవింగ్ తర్వాత, ఓ నిర్మానుష్య ప్రదేశంలో, సుమారు 20 అడుగుల కాంపౌండ్ వాల్ ఉన్న ఓ పెద్ద ఫార్మ్ హౌస్ ముందర ఆపి తన ఫోన్ తీసి ఏవో నెంబర్లు నొక్కగానే, గేట్ ఓపెన్ అయ్యింది. కార్ లోపలకి పోనిచ్చి, గేట్ మూసేసి, ఆ లోపలి రోడ్డు మీద ఓ అర కిలోమీటర్ చాలా స్పీడుగా డ్రైవ్ చేసి, ఓ …
