స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
144
దేవి, నా వైపు వెర్రిగా చూసింది. నేను ఇంకోసారి బూర పిసికినట్టు పిసుకుతూ, “ఏం పర్లేదు డార్లింగ్.. నాకు చెప్పచ్చు. నన్ను నువ్వు పూర్తిగా నమ్మచ్చు. నీలాగే నేనూ ఓ ఆటవికుడిని. నేను మాటిస్తున్నా. నాకు చెప్పిన విషయం పొరబాటున కూడా ఇంకో వ్యక్తికి తెలియదు. పొరబాటున నీకేదైనా అయితే? లచ్చి ఒంటరి అయిపోతుందన్న ఖంగారు నన్ను నిన్ను విసిగించేలా చేస్తోంది. ఎందుకంటే, నువ్వు చేసే పనులన్నీ ప్రమాదం ఉండే పనులే కదా? నిన్ను కాపాడుకోవాలా వద్దా? కాపాడుకోవాలీ అంటే, నీకు ఎటువైపునుంచి ప్రమాదాలు ఉన్నాయో తెలుసుకునేదెలాగ?
నీకు ఏ పక్క నుంచి ప్రమాదం పొంచి ఉందో తెలుసుకోవడం ఎలా? నువ్వు చేసిన పెంట పనులని తిరగతోడుకుని, తరిచి తరిచి చూసుకుని బేరీజు వేసుకున్నప్పుడే కదా? నాకు అడవిలో పెరగడం వలనేమో, ఎదురొచ్చే ప్రమాదాలని ముందరే పసిగట్టడం అనే ఓ శక్తి అబ్బింది. ప్రమాదం ఎదురయ్యాక, అట్లా చెయ్యాల్సింది. ఇట్లా చెయ్యాల్సింది అని చేతులు పిసుక్కునే వాడిని కాను, అసలు ఆ ప్రమాదాన్నే తప్పించుకుని పోవడానికి ప్రయత్నించేవాడిని. ఏంట్రా? వీడింత బేలగా ఉన్నాడూ అని అడగచ్చు. నీకు ఆటవిక సంప్రదాయాలు తెలిసే ఉంటాయి.
నాకు దూరం నుంచి పోరాడే విద్యలే నేర్పబడ్డాయి. ఓ పులో లేక ఓ వస్తాదో నా మీద పడితే, అరక్షణంలో అప్పడం అయిపోతా. కలబడి నెగ్గడానికి అవసరమైన, మల్ల విద్యలూ, కర్ర సామూ ఇంకా నేర్చుకోలేదు. దూరం నుంచి గురి చూసి కొట్టడం ఒక్కటే నా శక్తి. అందుకే సమస్యలని ముందే అర్థం చేసుకునే శక్తి ఏడ్చింది. నేను సోది చెప్పట్లేదు. బ్రతిమాలుతున్నా. నువ్వు మొండిగా ముందుకు పోతే, లచ్చి ఒంటరి అయిపోతుంది. అది ఆలోచించు. నీ రక్షణ చూసుకో ముందర. నువ్వు అనే దానివి ఓ కొండలా స్థిరంగా నిలబడ్డావూ అంటే, నీ వెనకాల మేమూ ధైర్యంగా ఎదుగుతాము.
నువ్వడగచ్చు. “మొన్న రాత్రి దానికి కనిపించావు. నిన్న రాత్రి నాకు కనిపించావు. ఇవాళ నిన్ను నమ్మి నా చరిత్ర మొత్తం చెప్పాలా? ఎట్లా కనిపిస్తున్నా? ఓ పూటకే నేను నిన్ను నమ్మి నా రహస్యాలన్నీ చెప్పెయ్యాలా?” అని నువ్వు నన్ను అనుమానించచ్చు. నువ్వు ఏమనుకున్నా ఇది నిజం. నేను సాధారణ ఆటవికుడిని కాను. దొరని. అంటే ఏంటో తెలుసా? నాకు నా ప్రాణాల కన్నా నా చుట్టూ ఉన్న వాళ్ల బాగోగులు ముఖ్యం. ఎప్పుడైతే, నువ్వూ నేనూ శారీరికంగా ఒక్కటయ్యామో, ఆ తర్వాత, నువ్వు మంచిదానివా? చెడ్డదానివా? విలనా? హీరోయిన్నా? అని చూసే పనిలేదు. నువ్వు నా …
