స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
103
అమ్మమ్మ చెప్పిన మాటలు విన్న స్వాతక్క మొహంలో ఆనందం. తనకి అర్థమయ్యింది. అనువైన జాగా వెదకడానికి, అమ్మమ్మా-చిలకమ్మా-తిమ్మడూ ముగ్గురూ వస్తున్నారు. జేజి అమ్మమ్మ పూకు చింపడానికి మాత్రమే నన్నూ ఆ లిస్టులో కలిపారూ అనీ. స్వాతి వెంటనే వచ్చి అమ్మమ్మ మీద పడిపోతూ, తన మొహానికి ముద్దులు పెడుతూంటే, అమ్మ స్వాతి పిర్రమీదొక్కటి కొట్టి, “స్వాతీ! ఏంటీ అల్లరి! లే. అమ్మని వదులూ” అంటూ కసిరింది. అమ్మమ్మ అమ్మని ఆపుతూ, “పోనీలేవే! పిల్లది దొరవారిని అడవిలోకి తీసుకుపోవడానికి నీ దగ్గర పర్మిషన్ సంపాదించింది.
కానీ, దొరవారిని ప్రమాదాలనుంచి ఎలా కాపాడాలా అని బెంగెట్టేసుకుంది. నేనూ-తిమ్మడూ-చిలకమ్మా వాళ్లు మకాం పెట్టే చోటు ఇవాళే వెదికి పట్టుకుంటాం అని అనగానే, దాని భారం మొత్తం తీరిపోయింది అనుకుంటా” అంటూ, స్వాతి జుట్టు సవరిస్తూ, తన బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టి, “ఇప్పుడు నీకు సంతోషమేనా బంగారం?” అని అడిగింది. స్వాతి కొంచెం సిగ్గుపడుతూ, తలూపి, మౌనంగా లేచి తన గదిలోకి వేళ్తూ, “యస్! యస్!!” అనుకుంటూ గాల్లో పంచ్ విసరడం చూసి, “కన్నలే అనుకున్నా…. తన కన్నా తింగరి పిల్ల స్వాతి” అంటూ అమ్మ ఫక్కున నవ్వేసింది.
అమ్మమ్మ, తరువాత ఏడుగంటల వరకూ, స్వాతక్కా-జేజి అమ్మమ్మా ఇద్దరూ గుడి దగ్గర ఒక రాత్రి నిద్ర చెయ్యడానికి కావల్సిన ఏర్పాట్లు చేయించసాగింది. మా ప్రయాణపు ఏర్పాట్లు తిమ్మడు మామ చేయసాగాడు. నేను మా బండిలోకి, ఓ అరడజను ఇప్పసారా బుడ్లు సర్దమని రహస్యంగా చెప్పా. తిమ్మడు మామ, “ఎందుకూ?” అన్నట్టు అనుమానంగా చూసేసరికి, “నీ సెల్లి మనిద్దరికీ క్యాబరే సూపిస్తాది రాత్రికి” అన్నా. క్యాబరే అంటే ఏంటో అర్థంకాక, బుర్ర గోక్కుంటూ ఉంటే, నేను భుజం తట్టి, “ఏం పెట్టినా పెట్టకపోయినా ఇప్ప సారా ముఖ్యం మామా!!” అని హెచ్చరించి జారుకున్నా.
టైం ఏడు అవ్వగానే, శివ మామా, రంగా మామా ఇద్దరూ స్వాతినీ, జేజి అమ్మమ్మనీ బండిలోకి ఎక్కించుకుని, అడవిలోని గుడి దగ్గరకి వెళ్లిపోయారు. పోతూ పోతూ నలుగురికి సరిపడా డిన్నర్ రెండు బాక్సుల్లో సర్దుకుని మరీ వెళ్లారు. శివ మామా, రంగా మామ గుడి దగ్గర జేజి అమ్మమ్మనీ-స్వాతి అక్కనీ దింపేసి, వచ్చి, గోరీల గుట్ట దగ్గురున్న వాగు వొడ్డున ఆగిపోతారు. రేపు తెల్లవారుఝామునే మళ్లీ వెనక్కి వెళ్లి, దర్శనం చేసుకున్న స్వాతి …
