స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
100
ఇంతలో జేజి మామ్మా-జేజి అమ్మమ్మా-రంగి అమ్మమ్మ ముగ్గురూ అక్కడకి వచ్చారు. వస్తూనే, ఇద్దరు జేజిలూ గట్టిగా, “పిల్లా… అలా కాదే.. ఒసేయ్ ఒసేయ్ గోరింకా…. సరిగ్గా చెప్పలేదా?” అంటూ నాకూ, స్వాతక్కకీ రెండు చిన్న తువాళ్లు తీసుకొచ్చి మా ఇద్దరి కళ్లకీ గంతలు కట్టి, “ఎమేవ్ పిల్లా.. బరిబర్తలతో బిడ్డలకి స్నానం చేయించాలే… నీ ఒంటి మీద బట్టలు విప్పేయ్యి” అంటూ అసలు బాంబు వేశారు. వాళ్లిద్దరి మాటలకూ “అయ్యో.. అమ్మని బోసిమొలతో చూసే గోల్డెన్ ఛాన్స్ మిస్సయ్యానే” అని నేను లోలోన ఏడుస్తూంటే, అమ్మ కీచుమంటూ “NO WAY!!!” అంటూ అరిచింది.
అమ్మమ్మ వాళ్లిద్దరి వైపు విసుగ్గా చూస్తూ, “మీరెందుకు వచ్చారు తల్లుల్లారా? నేనేదో నా కుతురి కడుపూ కాళ్లూ పట్టుకుని బ్రతిమాలుకుంటూ, దాని చేత బలి స్నానం చేయించడానికి ప్రయత్నిస్తూ ఉంటే, తగుదునమ్మా అంటూ మధ్యలో దూరి మొత్తం చెడదొబ్బారు. ఒసేయ్ రంగీ! ముందర ఇద్దరినీ ఇక్కడ నుంచి దూరంగా లాక్కెళ్లవే. నేను పిలిచాకే తీసుకుని రా” అంటూ రంగి అమ్మమ్మని కూకలేసింది. అమ్మ అమ్మమ్మతో ఆశ్చర్యంగా “నీకు ఈ ప్రాసెస్ ముందరే తెలుసా?” అని అడిగింది. అమ్మమ్మ “అవునే బంగారం, బలి తరువాత, ఆ ఇంట ప్రతీ తల్లీ, తన బిడ్డలకి స్నానం చేయించాలి.
నేను నీకు చేయించిన తరువాత సిన్నమ్మ బరిబర్తలతో నుంచుని నాకు తల స్నానం చేయించాలి. నేను మాత్రమే కాదు. నీ మొగుడూ, నా తమ్ముడూ అయిన భేరుకీ కూడా సిన్నమ్మే బరిబర్తలతో స్నానం చేయించాలి. చిన్నమ్మ పైన అత్త మాత్రమే ఉంది కనుక అత్త సిన్నమ్మకి స్నానం చేయించాలి. అత్త పైన ఇంకెవరూ లేరు కనుక, తనకు తానే పోసుకుంటుంది” అంటూ ప్రాసెస్ చెప్పింది. అమ్మ “మరి, ఈ ప్రాసెస్లో స్వాతి ఎందుకు వచ్చిందీ?” అని అనుమానంగా అడిగింది. “స్వాతిని ఇకపైన మనింటి బిడ్డే అని నేను గూడెం మొత్తం ముందర అందరికీ మాట ఇచ్చేశాను.
మన కట్టుబాట్లు దానికీ వర్తిస్తాయి. అందుకే, ఇవాళ వాగు దగ్గర నువ్వూ జీవితా ఇద్దరూ కలిసి, దీనికి మైల స్నానం చేయించింది. నీ కడుపున పుట్టిన ఆ పెద్ద సచ్చినోడు గోవిందుగాడు ఎట్లానూ ఇక్కడ లేడు. చదువులూ చట్టుబండలూ అంటూ విదేశాలు పట్టిపోయాడు. ఇది మనింటి బిడ్డ. కనీసం మనింటి బిడ్డ స్వాతికి అయినా నువ్వు స్నానం …
