అప్పుడే..
సాయంత్రం ఐదు గంటల ప్రాంతం లో..
వసుంధర వర్షానికి వేడివేడిగా మిర్చి బజ్జీలు వేస్తోంది..
మాధవ్ కి ఫోన్ వచ్చింది..
వసుంధర కాస్త వంగి హాల్ లో ఫోన్ మాట్లాడుతున్న మాధవ్ ని చూసింది..కాస్త నవ్వుతు మాట్లాడుతున్నాడు ఎవడో తన ఫ్రెండ్ తో..
కాసేపటికి వసుంధర హాల్ లోకి రాగానే..
తన ఫ్రెండ్ మదర్ ని హాస్పిటల్ హాస్పిటల్ నుంచి డిశ్చార్జ్ చేయాలని..వేరే సిటీ లో ఆయుర్వేదిక్ హాస్పిటల్ లో జాయిన్ చెయ్యాలని చెప్పాడు..వెంటనే బయలుదేరాలి అన్నాడు..ఎందుకో ఆమెకి అది నచ్చలేదు..
వచ్చిన మూడ్రోజులకే మళ్ళి ప్రయాణమని వెళ్లడమేంటని అడిగింది..వెంటనే రెండ్రోజుల్లో వచ్చేస్తా అన్నాడు..బయట ఫుల్లు వర్షం గా వుంది..
వసుంధర వద్దన్నా వెళ్తాడు..అది ఆమెక్కూడా తెల్సు..
చకచకా బాగ్ లో తోచిన బట్టలు పెట్టుకుంటుంటే అపార్ట్మెంట్ ముందుకి కార్ వచ్చి ఆగింది,,
అందులో తన ఫ్రెండ్స్ వుంది కాల్ చేశారు..మాధవ్ వెళ్ళొస్తానని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు..
వసుంధర బయటికొచ్చి వర్షం లో కారెక్కి వెళ్ళిపోతున్న భర్తని చూస్తూ ఉండిపోయింది..
ఆమె కళ్ళు తేమతో నిండిపోయాయ్..
మరో గంటలో ఎవరో చల్లింగ్ బెల్ కొడుతుంటే వసుంధర వెళ్లి డోర్ తీసింది..
ఎదురుగా వాసు..
మొత్తం తడిచిపోయున్నాడు..
ఆమెకి ఎం మాట్లాడాలో అర్ధం కాలేదు..
ఏంటి అన్నట్టు కళ్ళెగరేసింది..
వాడు వణుకుతూ,,
వాసు : సర్ బజారుకెళ్లి ఇది తెచ్చి మీకిమ్మన్నాడు..
అంటూ చేతిలో వున్నా నల్లని కవర్ ని ఆమెకిచ్చాడు,,
వసుంధర దాన్ని తీస్కుని చూసింది,,అందులో మీట్ వుంది.
ఆమెకి గుర్తొచ్చింది..
ఇవాళ బిర్యానీ చేస్తా వెళ్లి మటన్ తెమ్మంది..దాని కోసం ఆయన దేశాలు ఊరేగుతూ పాపం ఈ వానలో వీణ్ణి పంపి తెమ్మన్నట్టున్నాడు..ఆమె వాడి వైపు జాలిగా చూసింది..
ఇంతలో…[b]వాడు జేబులోంచి మిగిలిన చిల్లర తీసి ఆమెకిచ్చాడు..
[/b]
ఆమె ఏదో అనేలోగా లోపల ఆమె ఫోన్ మోగింది..
వసుంధర చకచకా …
