పాఠక మిత్రులారా! ఒక చిన్న విన్నపము !! అన్యధా భావించవద్దు.
ఎంతో మంది కథ చదువుతున్నారు. నైస్ అప్డేట్ అనో గుడ్ అప్డేట్ అనో ఒక్క రెండు ముక్కలు వ్రాస్తే మీ సొమ్మేమీ పోదు కదా? అట్లానే లైకులూ [] రేట్లూ [] కొట్టినా మీకు కలిగే నష్టం ఏమీ ఉండదు.. కానీ కష్టపడి కథలు వ్రాసే రచయితలకు మాత్రం ఎనలేని ఉత్సాహాన్ని కలుగచేస్తాయి అవి.
దయచేసి గమనించగలరు. సైలెంటుగా చదివి వెళ్ళిపోకుండా, మీకు నచ్చితే ఒక చిన్న షాభాషీ ఇవ్వండి. నాకు మరింత ఎనర్జీతో తరువాయి అప్డేట్ వ్రాయడానికి ఎంతో దోహదపడతాయి. నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో చెప్పండి. సరిచేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను.
=========
ప్రస్తుతం: ( ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
32.2 సినాలి గతం – అమ్మ మనోగతం – 2!
ఆ దేవత “తథాస్తూ” అని చెప్పి మాయం అయ్యిపోవడం స్క్రీన్ మీద కనిపించింది! ఎప్పుడైతే మాంత్రికుడు పోయాడో, వాడికి పక్కనే ఒక బంగారు పంజరమూ, అందులో ఒక మూడేళ్ళ పసిపిల్లాడూ ప్రత్యక్షమయ్యాడు! ఆ పిల్లాడిని చూస్తూనే సినాలి కాలిమీద కట్టులోంచి రక్తం ఉబికి వస్తున్నా పట్టించుకోకుండా పరిగెత్తి పంజరం గ్రిల్ లోంచే పిల్లడిని తడిమేస్తూ ఉండేసరికి, సులోచని ఏదో మంత్రం చదవగానే, ఆ పంజరం మాయమైపోయి, పిల్లాడు సినాలి చేతుల్లోకి వచ్చేసాడు! సినాలి వెర్రిగా పిల్లాడిని ముద్దులు పెట్టుకుంటూ ఉంటే, స్వాని సినాలి భుజమ్మీద చెయ్యి వేసి, “నీ టెన్షన్ వదిలిందా? ఇంకా ఏమైనా పెండింగ్ ఉన్నాయా? ఊపుకుంటూ వచ్చాం కానీ చేతికి పనే పడలేదు! పిల్ల ఇందూ క్షణంలో ముగించేసింది!” అంటూ కొంచెం నిరాశ నిండిన కంఠంతో అంటూ ఉంటే, సినాలి, “పర్లేదు స్వానీ! మీకు సరిపడా పని ఉంది! వీడు ఒక్కడే కాదు! ఆ నగల కోసం ఈ ఊరిలో మొలతాడు కట్టిన ప్రతీవాడూ ఏదో ఒక విధంగా ప్రయత్నం చేస్తూ ఉన్నాడు” అనేసరికి, సులోచని ఒక్కసారిగా సినాలిలో దూరిపోయి, మాంత్రికుడి శవాన్ని పక్కకి కాలితో తోసి, ఏదో మంత్రం చదువుతూ ఆ పక్కనే ఉన్న ముంతలోంచి ఏదో ద్రవం తీసి ఇంకా మండుతున్న అగ్నిలో వేసేసరికి, అగ్నిలోంచి వరుసగా రక రకాల మొహాలు కనపడసాగాయి! సినాలిలో ఉన్న సులోచని గంభీరంగా “అమ్మాయిలూ! మీరు నిర్జించాల్సిన వాళ్ళు వీరే! కానివ్వండి! నేనిక్కడే కూర్చుని ఉంటా! వరుస పెట్టి నరవధ మొదలెట్టండి!” అంటూ చెప్పేసరికి, ఏడుగురూ ఫైటింగ్ డ్రెస్సుల్లోకి మారిపోయి, తలా ఓ దిక్కుకీ వెళ్ళిపోయారు!
సవీ మాత్రం అక్కడే ఉండి, సినాలి కేసి చూస్తూ, “నీ మునిమనవడు! జాగ్రత్తగా ఉండగలవా? లేక నేనిక్కడే ఉండిపోనా” అని అనేసరికి, సినాలిలో ఉన్న సులోచని నవ్వుతూ, “పర్వాలేదు! ఈ బుల్లి ప్రాణానికి నేను అడ్డంగా ఉండగలను! నీవు వెళ్ళి వాళ్ళు వధించిన వారిని భుజించుము! ఒక విషయము! మనని మనవాళ్ళు చూచుచున్నారు! ఇద్దరు గర్భిణులు ఉన్నారక్కడ! కొంచెం సున్నితముగా కానివ్వుము! మరీ వికృతం వద్దు!” అంటూ మేము చూస్తున్నాము అన్న సంగతి సవీకి హింట్ ఇచ్చింది! అది వెంటనే వెనక్కి మేము ఉన్న …
