30.2 వింద్రాణీయం!!
వినూ, ఎంటీ ఇట్లా షార్ట్ ఫార్మ్ లోకి వచ్చేశాడు అనుకుంటున్నారా? ఆవిడకి లేని నొప్పి నాకేంటి! అయినా నా పేరు నేను పిలిచుకోవడం నాకు అదో రకమైన ఆనందం కలిగిస్తోంది! పైగా అనూ-వినూ, అవీ-సవీ లాగే రైమింగ్ గా ఉంది కదా! అందుకే వినయత్త ఇకపై వినూ! నేను విన్నూ! వినూ అనూకి సమాధానమిచ్చేలోపు, ఇంద్రజాదేవి అందుకుని, “అవును! మనవడు చెప్పేది సత్యము! లతికా, శంతనూ, వీళ్ళ అమ్మా, మీ అమ్మా, వీళ్ళ పెద్దమ్మా, పారూ అమ్మా ఇంతమంది ముట్టయ్యి ఉన్నారు! అది కష్ట సాధ్యమైన పని! ఇంకో యోచన సేయవలె!” అని అంది! సులోచని అందుకుని “నన్ను ఒక ఉపాయము చెప్పమందురా?” అని అడిగింది! పారూ “ధైర్యముగా చెప్పవే! నువ్వు ప్రేతాత్మవే అయినా ఇప్పుడు మాలో ఒకదానివి! నాకో రూలూ, నీకో రూలూ ఉండదు! నిర్భయముగా నీ ఉద్దేశ్యము చెప్పు!” అని అంది! నా కౌగిట్లోకి మరింత దూరిపోయి, నన్ను పెనవేసుకున్న వినయత్త నుదుటన ఒక ముద్దు పెట్టి, ఆవిడని వదిలి రెండడుగులు ముందరకి వేసి, “ఆగండాగండి వినయత్త ఏదో చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తోంది! ముందర అదేంటో విందాం! తరువాత సులోచని మాట” అంటూ నేనందరినీ ఆపాను! వినయత్త గొంతు సవరించుకుని, “ఇందాక నీవు మంగాదేవితో శృంగారం నెఱుపుచున్నప్పుడు, బిడ్డ పారిజతముతో మీ అమ్మమ్మగారు, మంగాదేవి, ప్రధానమంత్రితో కూడా ఎప్పుడంటే అప్పుడు మాట్లాడగలరు అని అన్నారు! ఎందుకు మనమిప్పుడే కావలసిన పత్రాలను సంపాదించకూడదు?” అని అంది! నేను సావకాశంగా తలాడిస్తూ, “ఇప్పుడు నీ ఆలోచన చెప్పవే సులోచనీ” అని అన్నా!
“వినయాదేవి చెప్పినంత పని కూడా లేదు! ఇక్కడ ఏడుగురు మంత్రశక్తి కలవారు ఉన్నారు! నేనో చిన్న ప్రయోగము చెప్పెదను! మనమూ, మన మాటలూ, మన వస్తువులూ వేరొకరికి కనిపించవు! ఇప్పుడు వీరు చేసినది తాత్కాలిక ప్రయోగము! అదే శబ్దస్థంబన, దృశ్యస్థంబన రెండూ కలిపి పద్ధతి ప్రకారము చేసిన, ఫలితము కనీసము సప్తాహము ఉండును కదా! మనలో ఎవరూ పరులకు అగుపించరు! శబ్దము వినిపించదు! మనము తాకిన వస్తువ కానీ, ప్రాణి కానీ కూడా పరులకు అగుపడదు!” అని ఇంద్రజాదేవికేసి చూస్తూ అంది! ఈసారి ఎగ్జైట్ అవ్వుతూ ముందుకు రావడం ఇంద్రజాదేవి వంతయ్యింది! అవ్వదా మరి! చిన్న సలహాతో తనని నాగలోకం వెళ్ళడాన్ని తప్పించింది కదా సులోచని! మళ్ళీ అందరూ చేతులు పట్టుకుని, సులోచని ఇస్తున్న సూచనలతో ప్రయోగం చేశారు! అంతే మాలో మేము మాకు కనిపిస్తున్నాం తప్ప ఎవరికీ కనిపించట్లేదు! కనీసం జీప్ మిర్రర్లో కూడా మా ఫేసులు కనిపించట్లేదు! అదే కంఫర్మ్ చేసుకోవడానికి నేను ఏనుగులను పిలిచా! సులోచని నవ్వుతూ, “శబ్దస్థంభన! నీ పిలుపు మనలోనే! బయటకు వినపడదు!” అని అంది! “అంటే ఇప్పుడు ఎవరు గావుకేకలు పెట్టినా వినపడదా?” అని అనుమానంగా అడిగా! సులోచని, “ఆ! మనకి తప్ప పరాయి ప్రాణికి నిస్సందేహముగా వినపడదు!” అని అంది! “హ్మ్! థాంక్స్ సులోచనీ” అని అంటూ వినయత్తని వదిలి …
