పాఠక మిత్రులారా! ఒక చిన్న విన్నపము !! అన్యధా భావించవద్దు.
ఎంతో మంది కథ చదువుతున్నారు. నైస్ అప్డేట్ అనో గుడ్ అప్డేట్ అనో ఒక్క రెండు ముక్కలు వ్రాస్తే మీ సొమ్మేమీ పోదు కదా? అట్లానే లైకులూ [] రేట్లూ [] కొట్టినా మీకు కలిగే నష్టం ఏమీ ఉండదు.. కానీ కష్టపడి కథలు వ్రాసే రచయితలకు మాత్రం ఎనలేని ఉత్సాహాన్ని కలుగచేస్తాయి అవి.
దయచేసి గమనించగలరు. సైలెంటుగా చదివి వెళ్ళిపోకుండా, మీకు నచ్చితే ఒక చిన్న షాభాషీ ఇవ్వండి. నాకు మరింత ఎనర్జీతో తరువాయి అప్డేట్ వ్రాయడానికి ఎంతో దోహదపడతాయి. నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో చెప్పండి. సరిచేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను.
=========
ప్రస్తుతం: (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
12.1 అంతా అల్లకల్లోలం! – 1
స్వానిక, పారిజాత ఇద్దరూ మామ్మా, అమ్మమ్మ కాళ్లకు దండం పెట్టి వాళ్ళని వాళ్ళు పరిచయం చేసుకుని, అనివేష పక్కకు వెళ్లి నుంచొని ఉన్నారు. నేను టైం చూసేసరికి, ఆల్మోస్ట్ ఏడున్నర అవుతోంది. “మామ్మా! వీళ్ళకి భోజనాలు పెట్టేద్దామా” అంటూ కంచాలు తీసి టేబుల్ మీద పెట్టేసా నేను. అనివేష, పారిజాత, స్వానిక ముగ్గురినీ కూర్చోమని, మామ్మ వడ్డించసాగింది. వాళ్ళు తినడం మొదలుపెట్టేసరికి, ఫోన్ రింగయ్యింది. అమ్మమ్మ ఫోన్ ఎత్తి అవతల వాళ్ళు చెప్పింది విని అట్లానే సొఫాలో కూలబడి ఏడవడం మొదలెట్టింది. లల్లీ వెంటనే పరిగెత్తి, ఫోన్ ఎత్తేసరికి, అటువైపు గంగ ఆయమ్మకి సివియర్ స్ట్రోక్ వచ్చింది అంటూ ఏడుస్తూ చెప్పింది. లల్లీ, వెంటనే నన్ను కార్ తియ్యమని అమ్మమ్మకి ముందర మంచినీళ్ళు పట్టి, అమ్మమ్మని పొదివిపట్టుకుని, లేపింది. నేను మామ్మని, అనూ వాళ్ళని చూసుకోమని పారూకి చెప్పి, అమ్మమ్మా-లల్లీని తీసుకుని కార్ స్పీడ్ గా డ్రైవ్ చేస్తూ తోట బంగ్లాకి వచ్చేసరికి, ఆయమ్మ స్పృహ తప్పి ఉంది. నేను వెంటనే ఆయమ్మని ఎత్తుకుని అట్లానే కార్లో పడుకోబెట్టి, గంగ రోజాలను తీసుకురమ్మని లల్లీని అక్కడే దింపేసి, ఆయమ్మ కూతురు మంగాంటీ హాస్పిటల్ కేసి స్పీడ్ గా డ్రైవ్ చేస్తూ వెళ్ళా.
లల్లీ ఆయమ్మ ఇంటినుంచి అప్పటికే ఫోన్ చేసేసరికి, హాస్పిటల్ ఎంట్రన్స్ లోనే ఆయమ్మ కూతురు మంగ స్ట్రెచర్తో రెడీగా ఉంది. ఆయమ్మని స్ట్రెచర్ మీద పడుకోబెట్టి, అమ్మమ్మని వీల్ ఛైర్ లోకి మార్చి, ఇద్దరినీ లోపలికి తీసుకెళ్లి, ట్రీట్మెంట్ మొదలెట్టారు. ఈలోపు లల్లీ రోజా, గంగలను తీసుకుని ఆసుపత్రికి వచ్చింది. ఆయమ్మకి రెండు స్టెంట్స్ పడుతున్నాయి. అమ్మమ్మకి సెలైన్ పెట్టి బీపీ కి టాబ్లెట్స్ వేసి పడుకోబెట్టారు. నేను బయటకు వచ్చి ఆసుపత్రికి ఎదురుగా ఉన్న బడ్డీకొట్టు దెగ్గర సిగరెట్టు వెలిగించి, పక్కనే ఉన్న యస్.టీ.డీ బూత్ నుంచి ఇంటికి ఫోన్ చేసి మామ్మకి మ్యాటర్ చెప్పి, ధైర్యంగా ఉండమని భరోసా ఇచ్చి, ఢిల్లీ అమ్మకి ఫోన్ చేసి ఆయమ్మ ఆపరేషన్ సంగతి, అమ్మమ్మ అడ్డం పడిన సంగతి చెప్పేసరికి అమ్మ ఖంగారు పడింది. ఇంతలో లల్లీ నన్ను వెతుక్కుంటూ వచ్చి …
