‘ఓయ్… నువ్విలా ఉంటే… నాకు ఏదో తప్పు చేస్తున్న ఫీలింగ్ వస్తుంది. కనీసం తలెత్తి చూడు…’’ అంటూ గోముగ తన గడ్డంపట్టుకుని పైకి లేపాడు. హీరా మొహంలో తాను ఊహించింది వేరు తన మీద చికాకు, కోపం కనబడతాయనుకున్నాడు ప్రిన్స్ ఎందుకంటే ఓ విధంగా వాళ్ళ జీవింతలో ఎదురైన వాళ్ళలానే అవకాశం వచ్చిందని వాడేసుకుంటున్నాడనే ఫీలింగ్ ఉంటుందనేది తన ఓపీనియన్ కానీ హీరా మొహంలో అవేమీ లేవు… కానీ సిగ్గు, చిరునవ్వు ఉన్నాయ్… ప్రిన్స్ కి ఓ విధంగా ఆశ్ఛర్యం వేసింది. ‘‘నిజం చెప్పు… నీకు ఓ.కే.నా?’’ అన్నాడు ఇంకా మనస్సులో ఏదోమూల కొంచెం అనుమానం ఉండి. ‘‘ఎవరైనా ఇలా పరాయి మగాడికి ఓ.కే. చెబుతారా…?’’ అంది హీరా. ‘‘మరి నువ్వెందుకొచ్చావ్?’’ అన్నాడు. ‘‘తప్పలేదు’’ అంది. ‘‘ఏం తప్పలేదు?’’ అన్నాడు. ‘‘అదే… మీరు… తప్పదన్నారుగా… అందుకనే తప్పలేదు’’ అంది. ‘‘సరే… రా మంచం మీద కూర్చుని మాట్లాడుకుందాం…’’ అంటూ అలాగే తన భుజాలు పట్టుకుని తనని మంచం మీద కూర్చోబొట్టి తను కూడా పక్కనే కూర్చున్నాడు. ‘‘పర్లేదు… నాతో ఫ్రీగా ఉండు… ఫ్రీగా మాట్లాడు…’’ అన్నాడు. హీరా ఏమీ మాట్లాడలేదు. ‘‘మీ చెల్లికన్నా నువ్వు ఫ్రీగా ఉంటావనుకుంటే నువ్వు కూడా ఏంటీ ఏమీ మాట్లాడవ్?’’ అన్నాడు. ‘‘ఏం… మాట్లాడమంటారు?’’ అంది. ‘‘నువ్వు నా గురించి ఏమనుకుంటున్నావో… చెప్పు’’ అన్నాడు. ‘‘మీ గురించా?’’ అంది హీరా. ‘‘అవును… నా గురించే… నేను మంచివాడ్నా? విలన్నా?’’ అన్నాడు. ‘‘తెలీదు…’’ అంది. ‘‘తెలీదా!? నీ చెల్లిని పెళ్ళికాకుండానే బలవంతం చేసి వాడుకుని ఇప్పుడు నిన్ను కూడా వాడుకోడానికి చూస్తుంటే నీకు విలన్లా అనిపించండం లేదా?’’ అన్నాడు. ‘‘ఏమో… కానీ మా జీవితాలే అంత లేండి సార్… ఏ రోజు ఎవడొచ్చి మీదపడినా ఎదిరించే ధైర్యంలేదు… స్థాయిలేదు… ఇప్పుడంటే మీరువచ్చారు… ఇలాంటి పరిస్థితి నేను ఇంతకు ముందు కూడా చూశాను…’’ అంది. అంత మాట్లాడుతున్నా తన మాటల్లో కోపం కానీ, చికాకు గానీ ఇంకా కనిపించడం లేదు… ప్రిన్స్ కి అది ఇంకా విచిత్రంగానే ఉంది… ఈ మధ్య ఆడవాళ్ళ మనస్సు మీద కొత్త, కొత్త విషయాలు తెలుసుకుంటున్నాడు ప్రిన్స్… ఇంకా మాట్లాడి తన పరిస్థితి తెలుసుకోవాలని …
