రచన – ITACHI639,haran000
గీత కళ్ళు తెరిచి, పరుగులు తీసి అలసిపోయిన పసిపిల్లాడిలా నిద్రపోతున్న భరత్ ని తన ఒళ్ళోంచి పక్కకి జరిపి నిదానంగా అతడి నిద్ర ఆటంకం కలగకుండా లేచి జిగట తొడల మధ్యలో కారిన వీర్యం తడి చూసుకొని మురిసిపోయినా, తన గుండెకి గుబులు పుట్టించే గాలి తనని చుట్టేసింది.
మంచం కోలు దగ్గరున్న దుప్పటి తీసుకొని తువాలలా చుట్టుకొని కప్బోర్డ్ లోంచి ప్లాస్టిక్ డబ్బా తీసింది.
భరత్ ట్యూషన్ మొదట్లో గౌతమ్ ఇంటికొచ్చినప్పుడు కొనుక్కున్న గర్భనిరోధక మాత్రలవి.
షీటు పట్టుకొని అలాగే వంటగది పోయి గ్లాసులో నీళ్ళు తీసి ఒక టాబ్లెట్ వేసుకుంది.
తిరిగి పడకగదికి పోయి డబ్బా లోపల పెడుతూ అందులోని కండోమ్ పొట్లం చూసింది. ఆ పొట్లం బయట టేబుల్ మీద పెట్టి డబ్బా లోపల పెట్టేసింది.
ఫోను కోసం వెతుకుతూ హాల్లొకి పోయి టేబుల్ మీద నుంచి తీసుకొని చూడగా అందులో “ డార్లింగ్ – 4 missed calls ” అని, నలబై నిమిషాల క్రితమని ఉంది.
ఫోను గుండె మీద అదుముకొని సోఫాలో కూలబడింది.
{ గౌతమ్: ఏయ్ పిచ్చిపిల్ల, నేను వస్తానే, మనకోసమే కదా పోయేది. నీకోసం మన పిల్లల భవిష్యత్కోసం ఇప్పుడే ఇంకొంత సంపాదించాలనే కదా. వచ్చాక నువ్వూ, నేను, మన మద్యలో నీ అంత అందమైన బుజ్జి పాప.
గీత: ఏ అబ్బాయి వద్దా మీకు?
గౌతమ్: దేవుడేమి రాసిపెట్టాడో. }
గీత కంట తడి పెట్టుకుంటూ, “ క్షమించు డార్లింగ్…. ” అని తనలో తాను ఏడుస్తూ అలాగే సోఫాలో ఒళ్ళు ముడుచుకొని దుప్పటి నిండుగా కప్పేసుకుంది.
దాదాపు ఉదయం ఐదున్నర కావస్తుంది, భరత్ కి మెలుకువ వచ్చి చూసేసరికి పక్కన గీత లేదు. తను లేచి క్యాప్బోర్డు దగ్గర విసిరేసిన ప్యాంటు, అండర్వేర్ తీసుకొని తొడుకున్నాడు. చొక్కా లేకుండా గీతని వెతుకుతూ లివింగ్ రూంలో చూడగా అక్కడ గీత ఫ్యాను కూడా వేసుకోకుండా ఫోను చేతిలో పట్టుకొని సోఫాలో …
