రచన – ITACHI639,haran000
ఫోను టేబుల్ మీదనే వదిలి, లేచి అడుగులోడుగులు వేస్తూ, తన తడబాటుని ఎలా ఆపుకోవాలో తెలీక, భరత్ అన్నదానిలో ఆ అర్థం ఉందోలేదో అర్థం అవ్వక, లోలోపల ప్రశ్నలతో ఆందోళన చెందుతూ గదిలోకెళ్ళి పరుపులో కూర్చుంది.
భరత్ నిశబ్దంగా అటు మొహం చేసి ఉన్నాడు.
గీత వచ్చిందని తెలుసు, కాకపోతే తాను మాట చెప్పింతర్వాత గీతని చూడలేకపోతున్నాడు.
బెడ్డు ఎదుట అద్దంలోకి చూడగా ఆమె ఒంటి మీద బ్లౌస్ లేకుండా నల్ల బ్రా మాత్రమే ఉందని స్పృహకి వచ్చి వెంటనే బట్టలు మార్చుకుందాం అనుకుని కప్బోర్డు తీయాలని లేవబోతుంటే వెనక నుంచి తన కొంగు సాగిపోయింది.
మెడ తిప్పి చూస్తే భరత్ పట్టుకొని చూస్తున్నాడు.
గీత: వదులు…
విడిచేశాడు.
భరత్ చూస్తున్నాడో లేదో పట్టించుకోకుండా చీర విప్పేసి, బ్రా కూడా విప్పింది.
బ్రా లైన్ అడ్డులేని ఆమె జున్ను పరదా వీపుని చూసి తాను పూర్తిగా గీత దిక్కు తిరిగాడు.
గీత నైటీ తీసి తొడుక్కొని నడుము ముందుకు నాడలు ముడేసుకుంది.
వెనక్కి చూడగా టక్కున భరత్ కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
పరుపులో కూర్చుంది.
తానిప్పుడు భరత్ పక్కన నిద్రపోతుందా, లేక భరత్ చేసే సరసానికి లొంగిపోతుందా?
సరసంతోనే ముగియనుందా, లేక అతడు కోరిన శృంగార సయ్యాటకి ఒప్పుకుంటుందా?
తన మనసు అయోమయం నిండుకుంది.
వెండి వఛసు పువ్వా, రంగుల సీతాకోక చిలుక
తోటమాలి చేయలేని పూజే చిన్ని దొంగ చేసేనా.
సొంతవాడు చూపని రంగులే కుర్రవాడు ఇచ్చేనా.
నీ సిగ్గుబుగ్గల నవ్వులే …
