రచన – ITACHI639,haran000
భరత్ మెట్లు దిగి కిందకి రాగానే వంటగదికి పోయాడు.
సుశీల పూరీలు బేసిన్ లో పక్కన పెట్టి మటన్ కోసం కుక్కర్ పెట్టింది.
భరత్: ఇంత తొందర అయ్యిందా అమ్మా కూర?
సుశీల: కాలేదు రా, ఇప్పుడే వండుతున్న.
భరత్: మరి నన్ను ఎందుకు పిలిచినవు?
సుశీల: నీకు ఫోన్ వస్తుంది.
అటూ ఇటూ చూసాడు, గీత కనిపించట్లేదు.
భరత్: మిస్ ఏది?
సుశీల: బాత్రూంలోకి పోయింది. నీకు నాలుగు ఐదు సార్లు ఫోన్ వచ్చింది చూసుకోపో…
భరత్: హ్మ్..
భరత్ తన గదికి పోతుంటే, “ చెందూ అట ఫోన్ మోగుతుంది పో.. ” అని పలకరించాడు శ్రీనివాస్.
నేరుగా గదికి పోయి, చెందూకి ఫోన్ కలిపాడు.
భరత్: హలో…
చెందనా: ఏమైంది విన్ అయ్యావా?
భరత్: హా మాదే ట్రోఫీ…
చెందనా: కంగ్రాట్స్ రా…
భరత్: హ్మ్ థాంక్స్…
తన గది నుంచి నిదానంగా శ్రీనివాస్ టీవీలో v6 చూస్తున్నాడు అని జారుకుంటూ వంటగది దాటి కుడిగా ఇంటి వెనక్కి పోయాడు. అప్పుడే గీత బాత్రూమ్ నుంచి బయటకు వచ్చి చేతులు కడుక్కుంటుంది.
చెందనా: మా బావ వాళ్ళు కొత్తింట్లోకి గృహప్రవేశం ఉండే, వెళ్ళాము.
భరత్: అది మార్నింగ్ కదా
చెందనా: పేరెంట్స్ రాకుండా నేనెలా రావాలి. అమ్మని అడిగితే ఉండు అంది.
గీత చెయ్యి పట్టుకొని ఇంటి సందులోకి తీసుకెళ్లి గోడకు ఒరిగించాడు.
గీత: హేయ్…. అంటూ అయోమయంగా విడుచుకోబోతుంటే ఆపాడు.
ఆగమంటూ సైగ చేసి చిరునవ్వు చేసాడు.
చిలిపిగా భుజం మీద కొట్టింది.
భరత్: సర్లే… రేపు కలుద్దాంలే…
వొంగి గీత మెడలో ముద్దు పెట్టగా, గీత తమాయిస్తూ హత్తుకుంది.
చలి గాలి వీస్తున్న సందులో కౌగిలి ఇరువురికీ వెచ్చదనం ఇచ్చింది.
ఇంటి వెనక వైపు భయంగా చూసింది.
చెందనా: ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉన్నావు?
భరత్: ఇంట్లో ఉన్నాను…
గీత తల వెనక్కి లాగి మొహం అడ్డంగా కంగారుగా ఊపుతూ వద్దంది.
కుడి చూపుడు వేలు నోట్లో పెట్టాడు.
గీత: ఉమ్మ్..
చెందనా: ఏం చేస్తున్నావు?
భరత్: ఏం …
