రచన – ITACHI639,haran000
భరత్ కల్యాణ మండపానికి రాకముందు,
అకాడెమీలో ఇండోర్ బ్యాడ్మింటన్ హాల్ లో, నెట్ ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నారు భరత్ ఇంకా సాయికృష్ణ.
వీళ్ళ ఆటకి తంగ్ తంగ్ అని షట్టిల్స్ శబ్దం మోగుతుంది. ఎడమ దిక్కు ఔట్లైన్ దగ్గర నిల్చోని నీళ్ళ బాటిల్ మూత పెట్టి, “ స్లో గా తీస్కో భరత్ ” అంటూ కళ్ళు ఎగరేస్తున్నాడు రఫీక్.
భరత్: హ…
లో షాట్ తీసి కుడికి కొడితే కాక్ నెట్ దాటి సాయికృష్ణ బ్యాట్ కొసకు తగిలి జారుకుంది.
భరత్: హః…. ఫోర్ పాయింట్స్.
రఫీక్: నేను లంచ్ తరువాత వస్తాను. ఉండండి.
సాయి కృష్ణ: టీకే సార్.
భరత్: సర్ నేను పెళ్ళికి పోవాలా, జల్ది వస్తాను. పక్కా
రఫీక్: జావో లెకిన ధోఫర్ మే లంచ్ కే బాద్ ఖేల్నా హై… (వెళ్ళు కానీ, మధ్యాహ్నం తిన్న తరువత రావాలి)
భరత్: వస్తాను సార్.
రఫీక్: ఒకే బై….
రఫీక్ బయటకి నడిచాడు.
భరత్: బ్రో…. నీకు అక్కడ నుంచి తేవాలా?
సాయికృష్ణ: నేను లంచ్ చెప్పిన రా ఇక్కడనే. అది వేస్ట్ అవుద్ది.
భరత్: అసలు నేను ముందు అడిగినా బాగుండు కదా.
సాయికృష్ణ: పోన్లే. నువు పోయి రా… గుర్తుంది కదా, రేపు ఆ సిల్వర్ స్టార్ వాళ్ళని ఒడించాలి మనం. డ్యుయల్ లో.
భరత్: వచ్చాక అదే పని.
ఎంట్రన్స్ లో పట్టీల అలికిడి వినిపించింది. ఇద్దరూ అటు చూస్తే, మెరూన్ రంగు లేహెంగాలో అందంగా ముస్తాబయ్యి, పెదాల చిరునవ్వుతో నడుచుకుంటూ వచ్చింది చెందనా.
చెందనా: హై సాయి బావ
సాయికృష్ణ: హై చెందూ ఏంటి పెళ్లి చేసుకుంటున్నారా ఇద్దరూ, భరత్ ని లేపుకుపోతున్నవా. రెఢీ అయ్యి వచ్చావు?
సిగ్గుపడుతూ, చెందూ: జోక్ చేయకు సాయి బావ.
సాయికృష్ణ: హహహ….
భరత్: మీ అక్కని దింపి వచ్చేశావా?
చెందూ: హా అక్కడ డ్రాప్ చేసి వచ్చిన. అనీల్ సార్, English సార్ కూడా …
