Nastajathakudu – 130

నేను తీరికగా లేచి బాత్రూంలోకి వెళ్లి అన్ని పనులు ముగించుకొని స్నానం చేసి నిన్న విడిచిన బట్టలు ఆరిపోయి కొంచెం పొడిగా అనిపించడంతో మళ్లీ అవే బట్టలు వేసుకుని ఆఫీసు రూం లోకి వచ్చేసరికి టేబుల్ మీద వేడి టిఫిన్ కాఫీ మరియు వాటర్ బాటిల్ రెడీగా కనిపించింది. అప్పుడే డోర్ తెరుచుకుని ఆఫీస్ రూమ్ లోకి వచ్చిన రజిని నన్ను చూసి, ఇంకేమైనా కావాలా సార్? అని అడిగింది. …. ప్రస్తుతానికి ఇవి చాలు వెళ్లి పని చూసుకో అవసరం ఉంటే పిలుస్తాను అని చెప్పగానే రజనీ వెళ్ళిపోయింది. బాగా ఆకలిగా ఉండడంతో నేను కూడా ఏ మాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా సీట్లో కూర్చుని గబగబా టిఫిన్ తిని కాఫీ తాగేసరికి కొంచెం హ్యాంగోవర్ తగ్గి ఫ్రెష్ గా ఉన్నట్టు అనిపించింది. ఆ తర్వాత నేను మళ్ళీ ఫ్లాట్ లోకి వెళ్లి ఆఫీసు ముందర వైపు ఉన్న బాల్కనీలోకి వచ్చి అటు ఇటు తిరుగుతూ కాలక్షేపం చేశాను. అలా తిరుగుతూ అనుకోకుండా ఒకసారి కింద వైపు చూస్తే అప్పుడే ఆటో దిగుతున్న పద్మిని గారు కనబడ్డారు. బహుశా నన్ను కలవడానికి వచ్చిందేమో అని అనుకొని అక్కడినుంచి ఆఫీస్ రూమ్ లోకి వచ్చి కూర్చున్నాను. కానీ చాలా సేపటి వరకూ ఎవరూ నా రూంలోకి రాకపోవడంతో బోర్ కొట్టి నా ముందున్న కంప్యూటర్ ఆన్ చేసుకుని బ్రౌజింగ్ చేయడం మొదలుపెట్టాను. అనుకోకుండా డ్రెస్సులు కనబడటంతో ఇక్కడ ఉంటే వేసుకోవడానికి డ్రస్సులు లేవు అన్న విషయం గుర్తొచ్చి ఆన్లైన్ షాపింగ్ లో నాకు కావలసిన కొన్ని బట్టలు సెలెక్ట్ చేసి బుక్ చేశాను. దాదాపు చీకటి పడే సమయానికి ఆఫీస్ రూమ్ డోర్ తెరుచుకుని రజిని పద్మిని ఇద్దరూ లోపలికి వచ్చారు. గుడ్ ఈవెనింగ్ పద్మిని గారు,, అని పలకరించగా, గుడ్ ఈవెనింగ్ దీపు,, మీరు,,, సారీ నువ్వు ఎలా ఉన్నావ్? అని నవ్వుతూ పలకరించింది. …. హహహ,,, అని నవ్వుతూ, నేను బాగానే ఉన్నాను మీరు ఎలా ఉన్నారు? అని అడిగాను. నేను చాలా బాగున్నాను? నువ్వు ఆఫీసులో ఉన్నావని తెలిసి పలకరించి వెళదామని వచ్చాను. …. అవును మీరు వచ్చి చాలాసేపు అయింది నేను చూశాను. అదేంటి మీకు వెహికల్ లేదా? ఇందాకా ఆటో దిగుతుంటే చూశాను అని అన్నాను. …. లేదు,, అని నవ్వింది. …. అంటే మీరు రోజూ ఇలాగే ఆటోలో తిరుగుతున్నారా? మీకు వెహికల్ నడపడం రాదా లేదంటే ఇంకేమైనా …