రచన – ITACHI639,haran000
మే నాలుగు, ఉదయం.
గీత పొడి పెదాల మీద వాలుతున్న కురులు జరుపుకుంటూ కళ్ళు తెరవగానే, రాత్రి జరిగింది తలచుకొని లేచి కూర్చుని అటూ ఇటూ చూసింది.
గదిలో ఎవరూ లేరు.
ఎక్కడ పెట్టిన దువ్వనా, ఫోన్, క్లిప్, బెడ్షీట్, తలుపు అన్నీ పడుకునే ముందు ఉనట్టే ఉన్నాయి.
మరి జరిగిందంతా ఒక కలనా అని సంకోషించింది.
“ ఎవరు తను, రాత్రి అసలు ఎలా వచ్చారు, ముద్దు, దేవుడు ఏంటి అసలు.
చ అలా చెప్పేసాను ఏంటి.
అసలు కల వచ్చిందా లేక నిజంగా ఏదైనా జరిగిందా. ”
ఒకసారి మొహం దులుపుకొని ఆ చింత పక్కన పెట్టేసి, లేచి బాత్రూమ్లోకి పోయింది.
స్నానం చేసి, బ్రేక్ఫాస్ట్ కోసం క్యారెట్ తిని, ఛాయి తాగుతూ టీవీ ముందు కూర్చుంటే భరత్ కాల్ చేసాడు.
భరత్ పేరు చూడగానే గీత చిన్నగా మురిసింది. కాలర్ బటన్ నొక్కి చెవి దగ్గరకు తీస్సుకుంది.
గీత: హెల్లో చెప్పరా
భరత్: మిస్ నాకు రేపు మ్యాచ్ ఉంది కదా రాలేనేమో పెళ్లికి. మా మాస్టర్ వద్దంటాడేమో
గీత: అవునా… అయ్యో…
భరత్: మిస్ మీరు అక్కడకి చేరుకున్నాక ఒకసారి నాకు కాల్ చేయండి. వచ్చి కలుస్తాను. ఎక్కువ టైం ఉండలేను.
గీత: అక్కడిదాకా వచ్చి ఉండకపోతే బాగుండదేమోరా.
భరత్: లేదు మిస్… నేను మన వాళ్ళందరిని కలిసి వెళ్ళిపోతాను. వందన, చెందనా, వికాస్, అర్జున్, హరీష్, పావని, వీళ్ళందరూ వస్తున్నారట గ్రూప్ లో పెట్టారు.
గీత: సరే నీ ఇష్టం.
భరత్: హ్మ్ అక్కడికి చేరుకున్నాక కాల్ చేయండి.
గీత: చేస్తాను.
భరత్: గీత….
గీత: రేయ్…
భరత్: …
