సరే అనుకుని గుండెల నిండుగా ఊపిరి పీల్చుకుని బయట అడుగేసింది..
వినయ్ టీవీ చూస్తూ వున్నాడు..
వసుంధర వాడి వైపు చూసింది కాస్త తడబాటుగా,,సోఫా లో కూర్చును టీవీ చూస్తూ వున్నాడు..
కిచెన్ లోకి వెళ్తోంది..
వాడి వైపు చూస్తూ నడిచింది వాడు ఎక్కడ చూసేస్తాడో అని..వాడు సీవీహోసే లోపు చూపు తిప్పుకుని వెళ్తోంది..ఆమె చూపులో ఎక్కడో భయం..చూడకుంటే బావుండు అని..కంగారు..,ఎక్కడ చూసేస్తాడో అని..
తన తల్లి ఎక్కడ తనని అనుమానం గా చూస్తుందో అని దొంగ చూపులు చూస్తున్నాడు వినయ్..తన చూపులో వచ్చిన ఈ మానసిక శారీరక మార్పులు ఎక్కడ పసిగడుతుందో అని లోలోపల కంగాలు పడుతున్నాడు..మరో వైపు కొన్ని నిమిషాల క్రితం తాను చూసిన ఆ అందాన్ని మళ్ళీ ఒక్క సారి చూసి బేరీజు వేసుకోవాలని ప్రాణం ఉర్రూతలూగుతోంది..టీవీ చూస్తున్నట్టుగా నటిస్తూ ఆమె వైపు చూస్తున్నాడు..ఊపిరి వేగమ్ పెరిగి గుండె భారం ఎక్కువైంది.. వినయ్ ని చూసి చూడనట్టు వెళ్లిపోయింది వసుంధర..హమ్మయ్య అనుకున్నాడు..
…
వసుంధర కిచెన్ లోకెళ్ళి చాలా భారంగా ఊపిరి తీసుకుంది..అక్కడే గోడకి ఆనుకుని “హమ్మయ్య” అనుకుంది..
ఇంతలో నోటిఫైవేషన్..
మైబైల్ ఆన్ చేసింది..
నవీన్ ఓ బి బి : ఏమైంది..
వసుంధర : (ఆయాసం) హా
నవీన్ ఓ బి బి : నడుము చూయించావా
వసుంధర : హే ఏంటి నన్ను చంపేస్తారా
నవీన్ ఓ బి బి : అదేంటి
వసుంధర : మరి లేకపోతే నా ప్రాణం ఎంతలా అల్లాడిందో తెలుసా..
నవీన్ ఓ బి బి : హబ్బా నువ్ చెప్తుంటే నా ప్రాణం అల్లాడుతోంది..అయితే నడుము చూయిస్తూ నడిచావా..
అప్పుడు గుర్తు …
