స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
115
అమ్మ ఆవిడ మాటలకి అడ్డం పడుతూ, ఆంటీతో, “మీ అభిమానానికి చాలా థాంక్స్ అండీ. నాకు తెలిసిన వివరం ప్రకారం, దాడి రోజున మీ వాడు కత్తివేటుకు అడ్డం పడి, నా ఆడ బిడ్డ ప్రాణాలు కాపాడితే, నా కొడుకు తన పెంపుడు పాము విషంతో, మీ వాడిని కాపాడాడు. నా బిడ్డ అంటే మీకు అభిమానం ఉన్నట్టే, మీ బిడ్డ అంటే నాకూ, నా పిల్లలకీ అభిమానం. పెద్ద పెద్ద మాటలొద్దు కానీ, ఈ తినబెట్టేదేదో, ముగ్గురికీ తినబెట్టాలి. అబ్బాయీ, రావయ్యా! వచ్చి కూర్చో. స్వాతీ రావే! నువ్వూ వీడి పక్కనే కూర్చొవే” అంటూ, మా ముగ్గురికీ ముద్దలు కలిపి పెట్టడం మొదలెట్టింది.
1500 కోట్ల సామ్రాజ్యానికి బాస్/మహారాణి అయిన అమ్మ, ఎటువంటి భేషజమూ లేకుండా, అలా మాకు గోరుముద్దలు కలిపి పెడుతూంటే, శాంతమ్మ ఆంటీ కళ్లల్లో కన్నీరు. వీరయ్య అంకుల్ అయితే షాకులో ఉన్నాడు. సుబ్బడు అన్న మొహంలో ఆశ్చర్యం. నేను అన్న వంక నవ్వుతూ చూసి, “అన్నా! నీకూ మాకూ ఏదో తెలియని లింక్ ఉంది అన్నా. ఆరోజు అడవిలో నేనూ శంకరత్తా తప్పిపోయినప్పుడు, నన్ను ఎత్తుకున్నావ్ గుర్తుందా? అక్కడే ఏదో తెలియని సంబంధం మనకి ఏర్పడిపోయింది. ఇంతకీ నీ జాబ్ ఎక్కడ అన్నా? ఏ కంపెనీ? శాలరీ ఎంత అన్నా?” అని టాపిక్ డైవర్ట్ చేస్తూ అడిగా.
ఇప్పుడు నాకూ-అమ్మకీ సాష్టాంగ దండాల ప్రోగ్రాం మొదలు పెట్టేసేలా ఉన్నారు ముగ్గురూ మరి. అమ్మ కూడా తనకి ముద్దలు పెడుతూ, “ఏ కంపెనీ బాబూ?” అని అడిగింది. తను ఏదో చిన్న కంపెనీ పేరు చెప్పాడు. అమ్మ, తనని ఓసారి భ్రమరతో మాట్లాడి తనకి రెస్యూం ఇవ్వమని చెబుతూ, “మనం ఓ కొత్త బిజినెస్ లోకి ఎంటర్ అవ్వబోతున్నాం. ఫార్మాస్యూటికల్స్. తాతగారి అకాల మరణం వలన కొద్ది రోజులు వాయిదా వెయ్యమని కన్నలే సలహా ఇచ్చాడు. మనకి చాలామంది కొత్త స్టాఫ్ కావాలి. కొత్త వాళ్లతో, మన వాళ్లూ ఉంటే చాలా మంచిది. అందుకే వచ్చెయ్యి” అంటూ అమ్మ అంది.
ఏదైతే, చేస్తారూ అనుకుని భయపడ్డానో, అమ్మ మాటలు వింటూనే, వీరయ్య అంకుల్, శాంతమ్మ ఆంటీ ఇద్దరూ ఆ పని చేసేశారు. ఇద్దరూ అమ్మ కాళ్ల దగ్గర కూలబడి, అమ్మనీ, నన్నూ ఆకాశానికి ఎత్తెయ్యడం మొదలెట్టేశారు. ఏదైతే, చేస్తారూ అనుకుని భయపడ్డానో, అమ్మ మాటలు వింటూనే, వీరయ్య అంకుల్, శాంతమ్మ ఆంటీ ఇద్దరూ ఆ పని చేసేశారు. ఇద్దరూ అమ్మ కాళ్ల దగ్గర కూలబడి, అమ్మనీ, నన్నూ ఆకాశానికి ఎత్తెయ్యడం …
