స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
నేను ఈ కథ మొదలెట్టి నేటికి సరిగ్గా ఆరు నెలలు పూర్తయ్యి ఏడో నెల మొదలయ్యింది. ఇన్ని రోజులుగా నా ఈ పురాణాన్ని ఆదరిస్తున్నందుకు పేరు పేరునా అందరికీ నా కృతజ్ఞతలు.
-x-x-x-
139
నేను సైలెంటుగా ఓ గ్లాస్లో బాదాం పాలు పోసుకుని, తాగుతూ, “ఇగో మేడం… ఈ పిల్ల నన్ను ప్రేమిస్తే, ప్రేమించమనండి. నాకంటూ లైఫులో కొన్ని లక్ష్యాలు ఉండాయి. అవేందో చూసుకున్నాకే, పెళ్లీ గిళ్లీ… నా ఎంట పడొద్దూ అని నేను అనట్లే. ఇప్పుడు ప్రేమించే వయసూ కాదు. అంత తీరికా నాకు లేదు. ఏ పనికైనా ఓ టైమంటూ ఉంటది. అది అప్పుడు చేస్తేనే బావుంటాది. నేనిప్పుడే కాలేజీకి వచ్చా. ఇంకా సదూకోవాలి. బాగా సదువుకుని మా అక్క అంత గొప్పోడినో, మీ అంత గొప్పోడినో లేక, ఇగో ఇవాళ మద్దేనం వచ్చారుగా పెద్ద మేడం ఆవిడంత గొప్పోడినో అవ్వాలి.
ఆ తర్వాతే పెళ్లి గురించి ఆలోచించేది. అప్పటి దాకా, ఈ పిల్లకి ఓపిక ఉంటే, నాకోసం ఎదురు సూడమనండి. అంతే నే సెప్పేది. మా జాతిలో కోరి వచ్చిన పిల్లని ఎనక్కి పంపడమన్నది లేదు. కానీ నా వయసేంది? ఈమె వయసేంది? ఆళ్లమ్మో, మా అయ్యో ఓ కేసు పెట్టారూ అంటే, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు మా ఇద్దరినీ మూసి లోపలపారేస్తారు. నాకంత గుల లేదిప్పుడు అంటూంటే, లచ్చి వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలెట్టేసింది. ప్రిన్సీ లచ్చి తల నిమురుతూ, “ఉండవే పిల్లా.. నువ్వూ విన్నావుగా శ్రీ ఏమన్నాడో… ప్రేమించనూ అనట్లేదే.. ఇప్పుడు కాదు, కొన్నెళ్ల తర్వాత అంటున్నాడు. ఉండు నేను అడుగుతాగా?
శ్రీ.. ఓ మాట చెప్పరా? ఒకవేళ ఇదే ప్రొపోజల్ పట్టుకుని లచ్చి, ఓ నాలుగేళ్ల తర్వాత వస్తే, అప్పుడూ ఇలానే వద్దంటావా?” అని అడిగింది. నేను నవ్వేస్తూ, “చూడండి మేడం… మీరు జాలి పడి హాస్టల్లో ఉండమన్నారు తప్ప, నిల్చోడానికి నిలువ నీడ కూడా లేనోడిని. నాకేదో విలువిద్యలో ప్రవేశం ఉంది. అది చూసి పెద్ద మేడం గారు నెలకి 50 వేలు ఇస్తా అన్నారు. అది వచ్చినప్పుడు, అట్లానే మా అక్కకి జీతం వచ్చినప్పుడు, ముందర నేను మా అక్కకి ఓ మాంఛి సంబంధం చూసి, అక్క పెళ్లి చెయ్యాలె. మా తెగలో 25 ఏళ్ళు అయినా పెళ్లి చేసుకోకపోతే వాళ్లని అటూ ఇటూ కానోళ్ళూ అని తేల్చేస్తరు.
మా అక్కని ఆ జాతిలో జమ కట్టేసి, రెండేళ్లయ్యిపోయింది. ఇప్పుడైనా మా అమ్మకి ఇచ్చిన మాట ప్రకారం ముందర అక్కకి పెళ్లి సెయ్యాలె. తర్వాత, ఊళ్లో మా జేజి ఉండడానికి ఓ ఇల్లు కట్టించాలె. ఆ తర్వాతే ఏదైనా. ఇయన్నీ సెయ్యాలీ అంటే, నాకు నాలుగేళ్లు సరిపోతాయో లేవో పెపంచం …
