వసుంధర లోనికెళ్లి రవళి రవళి మాటలు మళ్ళీ గుర్తు చేసుకుంటుంది..
తన గది లోకెళ్ళి రెండు చేతులు పైకెత్తి,నడుంమీద చీర పక్కకి తప్పించి ఆమె నడుము నిజంగానే తన కూతురి కంటే సన్నగా ఉందా అని చెక్ చేసుకుంటుంది..
ఇంతలో టక్కున వినయ్ లోపలికొచ్చాడు..
వసుంధర వినయ్ రాగానే చేతులు దించి,తనలో తానే నవ్వుకుంటుంది..
వినయ్ : ఏమైంది
అర్ధం కానట్టు అడిగాడు..వసుంధర ఎం లేదన్నట్టు తల అడ్డంగా ఊపింది..
వినయ్ : మమ్మీ ఒక సారి వాసన్నకి చెప్పు ఫంక్షన్ కి రమ్మని
వసుంధరకి వాసు పేరు వినగానే బాగుంది..
అలాగే హాల్ లోకెళ్ళి..
వసుంధర : ఏంటి చెప్పు
వాసు : ఏంటి మేడమ్..మీరే రమ్మన్నారని
వసుంధర : నేను రమ్మనకపోతే రావా..తనకు పిలిచిందిగా ఇంకేంటి
వాసు : అది కాదు మేడమ్
వసుంధర : ఆ సరుకుల సంచులెవరివి
వాసు : మన ఫ్లాట్స్ ఇంచార్జి కుమార్ అన్న వాళ్ళవి
తల దించుకుని చెప్పాడు
వసుంధర : మరి వాళ్ళని తెచ్చుకోమనకుండా నువ్వెందుకు మోస్తున్నావ్..నువ్వేమైనా వాళ్ళింట్లో పనోడివా
వాసు : కాదు మేడమ్ ఆయన వూళ్ళో లేకపోతేనూ..తెమ్మంటే
వసుంధర : హా ఆయన లేదని తెమ్మంటే తెచ్చావా..అయితే అలా ఎవరు లేకున్నా వాళ్ళింట్లో పని చేస్తావా..అయితే ఇప్పుడు మా ఇంట్లో కూడా ఎవ్వరు లేరు..ఇవాళ నైట్ మా అబ్బాయ్ కి తోడుగా పడుకోమంటా..పడుకుంటావా
వాసు : హా అలాగే మేడమ్..ఎక్కడికెళ్తున్నారు మేడమ్
వసుంధర : చంపుతా..ఆ లెక్కన మరి మీ ఇంట్లో కూడా ఎవ్వరు లేరుగా..
వాసు : మా ఇంట్లో మీరు పడుకోలేరుగా మేడమ్
వసుంధర తల కొట్టుకుంది..
వసుంధర : ఏంటి నీరజ్ గారు ఏదో అడుగుతున్నారు
వాసు : ఓహ్ అదా..వాళ్లకి ఏదో కొరియర్ వస్తుందంటా..ఒక వేళా వాళ్ళు లేనప్పుడు గాని వస్తే …
