రచన – ITACHI639,haran000
Chat!
భరత్ అకాడెమీకి రావడం, బ్యాడ్మింటన్ కోర్టులో ఆడడం, అక్కడ తనకి కొత్త స్నేహితుడు దొరికాడు. ఐదు రోజుల్లో ముగ్గురూ కలిసిటట్టుగా అకాడెమీ తరుపున వచ్చే నెల జరగబోయే డిస్ట్రిక్ట్ పోటీలలో నెగ్గడానికి చాలా ప్రయత్నం చేస్తున్నారు.
బ్లూ రంగు టీషేట్ వేసుకొని నిదానంగా ఆడుతున్నాడు రోహిత్.
రోహిత్ ఇప్పుడు ఇంటర్మీడియట్ రెండో సంవత్సరం. వయసులో భరత్ అంతనే. రోహిత్ వాళ్ళ నాన్న, దుర్గారెడ్డి షాపింగ్ మాల్ ఇంకా రెండు జ్యువలరీ స్టోర్స్ నడుపుతారు. చాలా ధనం మరియు పలుకుబడి ఉన్న వ్యక్తి. రోహిత్ కి ఉల్లాసం, ఆహ్లాదాంలో కొరవలేదు. స్పోర్ట్స్ అంటే పిచ్చి, అందుకే ఇక్కడ బ్యాడ్మింటన్ కి చేరాడు. ఎక్కువగా ఖర్చు చేసే అలవాటు ఉండడం ఇలాంటి వాళ్ళకి సహజమే.
రోహిత్ నిదానంగా కొడితే, మరింత కింద నుంచి పచ్చ జబ్బల టీషర్ట్ వేసుకొని దిట్టంగా తన పొడవాటి చేతిలో రాకెట్ ని వెనక్కి లాగుతూ లాంగ్ షాట్ తీసుకొని గట్టిగా కొట్టాడు సాయి కృష్ణా.
సాయి కృష్ణా, జే.ఎన్.టీ.యూలో బీటెక్ చేస్తున్నాడు. వరంగల్ నుంచి ఇక్కడకి వచ్చాడు. రోజూ ఈ అసిడమీకి రావడానికి గంటన్నర లోకల్ బస్సు ప్రయాణం చేయకతప్పదు. తన ఫోన్ వాల్పేపర్ తను వరంగల్లో ఆది గెలిచిన ట్రోఫీ ఉంటుంది. రోహిత్, భరత్ ల కంటే పెద్దోడు, పైగా నైపుణ్యమైన ఆటగాడు.
రోహిత్ అది తీసుకోలేక కొట్టలేకపోయాడు. కాక్ లైన్ అవతల పడింది.
అక్కడే బెంచీ మీద దిగులుగా మొహం పెట్టుకొని కూర్చున్న భరత్ వొంగి కాకు తీసి రోహిత్ కి క్యాచ్ వేశాడు. రోహిత్ అందుకొని కృష్ణకి ఇచ్చాడు.
సర్వింగ్ చేస్తూ అనుమనమగా భరత్ వైపు చూసి, కృష్ణ: ఏంట్రా ఏమైంది వాడికి అలా డల్ గా ఉన్నాడు?….. అంటూ కొట్టాడు.
రోహిత్ షాట్ కిందకి తీసుకొని గట్టిగా కొట్టాడు. రాకెట్ తంగ్ అని శబ్దం వచ్చింది.
రోహిత్: ఏమో అన్నా వచ్చిందగ్గర్నుంచి అలాగే ఉన్నాడు. ఇందాక ఒక రౌండ్ ఆడుదాం అంటే ఇంట్రెస్ట్ లేదు అన్నాడు.
ఇద్దరూ ఆడుతూ ఉన్నారు.
భరత్ జేబులోంచి ఫోన్ తీసి గీత whatsapp చూసాడు. నిన్న …
